Partnerschapsteam zet zich in om nieuwe ouders zich snel thuis te laten voelen

Tevreden rijd ik terug naar huis. Op de achtergrond een muziekje en er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Ik betrap mezelf erop dat ik met mijn rechterhand een tikje op het stuur geef en hardop zeg: “Yes, dit maakt mijn werk zo mooi.”

Partnerschapsteam

Ik kom terug van de eerste bijeenkomst van een partnerschapsteam. Een team van ouders, leerkrachten en de directeur die elkaar de hand hebben gereikt om samen te gaan werken omwille van het welzijn van de kinderen. We drinken samen een kop koffie en kletsen een beetje. Dan gaan we beginnen.

Wat vinden we belangrijk?

Op de tafels liggen grote vellen papier met daarom de wensen en verwachtingen van ouders, leerkrachten en pedagogisch medewerkers die zijn ontstaan na de druk bezochte Wensen & Verwachtingenavond. Iedereen heeft stickers in de hand om een eerste prioritering te krijgen. Wat vinden we belangrijk? Waar kunnen we concreet mee aan het werk? En welke wensen en verwachtingen moeten we samen verder onderzoeken?

De ouders en leerkrachten komen met elkaar in gesprek en er ontstaan prachtige gesprekken over hoe iedereen er in staat. We praten in de teamkamer verder wanneer we samen bekijken en bespreken wat we het belangrijkst vinden.

Nieuwe ouders en instroomleerlingen

Het gesprek komt op de nieuwe ouders die voor het eerst met hun kind op school komen. Weten ze eigenlijk hoe het gaat op school en wat ze mogen verwachten? Best spannend zo’n eerste keer! De schoolgids, ervaringen van andere ouders, een inschrijvingsavond en informatieavond aan het begin van het schooljaar bieden een mooie uitkomst. Op deze manier komen ouders aan hun informatie. We gaan meer de diepte in doordat een ouder vraagt: “Maar hoe komen de ouders van instroomleerlingen, die gedurende het schooljaar starten, aan de informatie die ze op dat moment belangrijk vinden?” Het wordt even stil. Er wordt zichtbaar nagedacht en iedereen kijkt elkaar aan. “Wanneer ze vragen hebben kunnen ze toch naar de leerkracht gaan”. “Nee, dat doet niet iedereen”, zegt een andere ouder. “Het gaat niet alleen om de algemene informatie en de informatie over schoolvakken. Het gaat om de informatie die een ouder nodig heeft wanneer een kind echt voor de eerste keer de school binnenkomt.” Zo praten de ouders en de leerkrachten nog even een tijdje door en discussiëren over welke informatie we geven aan nieuwe ouders. Een ouder zegt: “Er zijn ook ouders die het prettig vinden om informatie te krijgen over de kleine dingen. Zoals waar kan mijn kind de jas ophangen? Wat moet ik doen wanneer ik de juf even kort iets wil vertellen? Zal ik extra kleding in de tas doen, voor het geval het een keer mis gaat? Bij de peuterspeelzaal werd er aan het eind van de dag altijd even kort aangegeven hoe het was gegaan, hoe gaat dit op een basisschool?”

Wat kunnen we doen voor deze ouders?

Ik gaf het partnerschapsteam het volgende aan en stelde ze een vraag: Het gaat niet om of wij met z’n allen vinden of er wel of niet voldoende informatie is. Of hoe wij vinden dat deze ouders er aan moeten wennen. Het gaat om de vraag:” Wat kunnen wij voor de ouders doen die zich goed willen voorbereiden en antwoorden willen krijgen op vragen wanneer zij hun kind voor het eerst naar school brengen?

Vanuit de leerkracht kwam het prachtige idee om een klein praktisch informatiegidsje te maken voor nieuwe ouders. En ze dit te geven tijdens een eerste kennismakingsgesprek. Een moeder uit het partnerschapsteam stelde meteen voor om haar te helpen met het boekje. Goed plan, een leerkracht samen met een ouder die hier  samen naar gaat kijken. Vanuit het partnerschapsteam kwam de vraag: “Kunnen we niet ook de ouders uitnodigen van de leerlingen die dit jaar zijn ingestroomd en vragen om ons te helpen?” Wauw! Iedereen werd enthousiast, een nieuw partnerschapsteam is geboren!

Ook aan de slag met een partnerschapsteam?

Geef een antwoord